កំពូល ៣ ចំណុចច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ឆ្នាំ២០២៦

កំពូល ៣ ចំណុចច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ឆ្នាំ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបាន ១១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ច្បាប់ផ្លូវការត្រូវបានរៀបចំដោយ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយប្រើក្នុងការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ រួមទាំង ព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោក ឆ្នាំ២០២៦។ ការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី សម្រាកមិនលើស ១៥នាទី ហើយបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រត្រូវទាត់ពីចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រពីខ្សែទី។ ចំណុចដែលអ្នកត្រូវចាំជាងគេគឺ កាតក្រហមធ្វើឱ្យក្រុមលេងខ្វះម្នាក់ ខណៈការប្តូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ សម្រាប់ការអានច្បាប់ឱ្យច្បាស់ សូមពិនិត្យប្រភពផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់ និងរៀនបែងចែកច្បាប់សកលពីបទបញ្ជារបស់ពានរង្វាន់នីមួយៗ។

មុននឹងចូលទៅកាន់ចំណុចលម្អិត គួរយល់ថា «១១នាក់» មិនមែនមានន័យថា កីឡាករទាំងអស់ត្រូវរក្សាទីតាំងដើមរបស់ខ្លួនគ្រប់វិនាទីទេ។ អ្នកចាំទីម្នាក់ត្រូវមានសញ្ញាសម្គាល់ច្បាស់ ប៉ុន្តែកីឡាករវាលអាចប្តូរតួនាទីជាបន្តបន្ទាប់ ដោយមិនបំពានច្បាប់ លុះត្រាតែមានការប៉ះទង្គិច ការលេងដោយដៃ ឬការប្រព្រឹត្តខុសផ្សេងទៀត។ សម្រាប់អ្នកវិភាគ និងអ្នកចង់ទស្សន៍ទាយលទ្ធផល ការបាត់បង់កីឡាករម្នាក់មិនមែនគ្រាន់តែបាត់សមត្ថភាពវាយប្រហារទេ ប៉ុន្តែប្តូររចនាសម្ព័ន្ធទាំងមូលរបស់ក្រុម។ ដូច្នេះ សន្លឹកបញ្ជីកីឡាករ ការប្តូរ និងចំនួនកាត គួរតែត្រូវបានពិនិត្យជាមួយប្រភពផ្លូវការ មិនមែនអាស្រ័យលើពាក្យចចាមអារ៉ាមតាមបណ្តាញសង្គមឡើយ។

សម្រាប់ការស្វែងយល់បន្ថែមអំពីច្បាប់ជាក់ស្តែង សូមបន្តទៅប្រភពណែនាំរបស់យើង។

ស្វែងយល់បន្ថែម

មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានអំពីច្បាប់បាល់ទាត់

តើចំណុចសំខាន់បំផុត ៣ របស់ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានអ្វីខ្លះ?

ចំណុចសំខាន់បំផុតមាន ៣៖ ចំនួនកីឡាករ និងលក្ខខណ្ឌបន្តការប្រកួត ការប្តូរកីឡាករ និងការគ្រប់គ្រងពេលវេលា បន្ទាប់មកគឺអុហ្វសាយ បាល់ពិន័យ និងការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ច្បាប់ទាំងនេះមានឥទ្ធិពលផ្ទាល់លើលទ្ធផល ការបង្កើតឱកាស និងការទទួលកាត។

ចំណាត់ថ្នាក់ខ្លី

1. ចំណាត់ថ្នាក់ទី១៖ ចំនួនកីឡាករ — ក្រុមត្រូវមានយ៉ាងហោចណាស់ ៧នាក់ ដើម្បីចាប់ផ្តើម ឬបន្តការប្រកួត។
2. ចំណាត់ថ្នាក់ទី២៖ ការប្តូរ និងកាត — ការប្តូរអាចកំណត់ត្រឹម ៥នាក់ ក្នុងការប្រកួតជាច្រើន ប៉ុន្តែបទបញ្ជានីមួយៗអាចខុសគ្នា។
3. ចំណាត់ថ្នាក់ទី៣៖ អុហ្វសាយ និងបាល់ពិន័យ — ទីតាំងកីឡាករ និងប្រភេទបាល់ចាប់ផ្តើមឡើងវិញ ជាអ្វីដែលប្តូរទិសប្រកួតបានភ្លាមៗ។

ច្បាប់ទាំងនេះមិនគួរត្រូវបានច្រឡំជាមួយយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុមទេ។ ឧទាហរណ៍ ប្រព័ន្ធ ៤-៣-៣ ឬ ៣-៥-២ គឺជាជម្រើសបច្ចេកទេស មិនមែនជាច្បាប់ដែលបង្ខំដោយ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិឡើយ។ សន្លឹកប្រកួតអាចបង្ហាញកីឡាករបម្រុងច្រើនជាងចំនួនដែលអាចប្តូរបាន ហើយចំណុចនេះជាប្រភពការយល់ច្រឡំជាញឹកញាប់។ ក្នុងការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ឬ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី បទបញ្ជាពានរង្វាន់អាចកំណត់ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងឱកាសប្តូរខុសគ្នា។ ដូច្នេះ អ្នកគួរពិនិត្យ «បទបញ្ជាការប្រកួត» ដាច់ដោយឡែកពី «ច្បាប់បាល់ទាត់ ១៧មាត្រា»។ នេះជាចំណុចបច្ចេកទេសដែលគេរំលងជាញឹកញាប់ ប៉ុន្តែវាសំខាន់សម្រាប់ការវិភាគការប្រកួត ឆ្នាំ២០២៦។

តើក្រុមលេខ១ ត្រូវគោរពច្បាប់កីឡាករ ១១នាក់យ៉ាងដូចម្តេច?

ក្រុមលេខ១គឺក្រុមដែលគ្រប់គ្រងសមាសភាព ១១នាក់បានត្រឹមត្រូវ៖ មានអ្នកចាំទីម្នាក់ កីឡាករវាល ១០នាក់ និងមិនធ្លាក់ក្រោម ៧នាក់ក្នុងអំឡុងការប្រកួត។ កីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញចេញមិនអាចជំនួសវិញបានទេ លុះត្រាតែបទបញ្ជាពិសេសរបស់ការប្រកួតចែងផ្សេង។

ការប្រកួតមិនត្រូវបានសម្រេចដោយចំនួនកីឡាករចាប់ផ្តើមតែប៉ុណ្ណោះទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យឯកសារកីឡាករ សម្លៀកបំពាក់ លេខអាវ អ្នកចាំទី និងស្ថានភាពកីឡាករដែលប្តូរចូល។ ប្រសិនបើកីឡាករប្តូរចូលដោយមិនបានទទួលសញ្ញាអនុញ្ញាតពីអាជ្ញាកណ្តាល ការប្រកួតអាចត្រូវផ្អាក ហើយកីឡាករនោះអាចទទួលកាតលឿង។ ប្រសិនបើកីឡាករបម្រុងចូលរំខានការលេង ឬរារាំងគ្រាប់បាល់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចប្រើការសម្រេចចិត្តតាមទីតាំង និងផលប៉ះពាល់។ គួរចាំថា កាតក្រហមរបស់កីឡាករម្នាក់មានន័យថា ក្រុមនៅសល់ ១០នាក់ ប៉ុន្តែការប្រកួតមិនត្រូវបញ្ឈប់ដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ប្រសិនបើនៅសល់យ៉ាងហោចណាស់ ៧នាក់។ នេះជាភាពខុសគ្នារវាង «ត្រូវបានបណ្តេញចេញ» និង «ការប្រកួតត្រូវបានបោះបង់»។

ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ អ្នកចាំទីអាចផ្លាស់ប្តូរតួនាទីជាមួយកីឡាករវាលបាន ប៉ុន្តែត្រូវជូនដំណឹងទៅអាជ្ញាកណ្តាល និងធ្វើនៅពេលការប្រកួតត្រូវបានផ្អាក។ ប្រសិនបើប្តូរដោយមិនជូនដំណឹង អ្នកទាំងពីរអាចទទួលកាតលឿងនៅពេលបាល់ឈប់លេងបន្ទាប់។ ចំណុចនេះមានតម្លៃសម្រាប់ការវិភាគ ព្រោះកីឡាករដែលពាក់ស្រោមដៃ ឬឈរនៅក្នុងតំបន់ទីអាចមិនមែនជាអ្នកចាំទីដែលបានចុះឈ្មោះតាំងពីដើមទេ។ ប្រភពដែលគួរយោងគឺ ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ឯកសារទាំងនេះជួយបំបាត់ការសន្និដ្ឋានខុសពីការផ្សាយផ្ទាល់ ដែលជួនកាលប្រើពាក្យ «ក្រុមពេញ» ទាំងក្រុមមានតែ ១០នាក់ប៉ុណ្ណោះ។

តើការប្តូរកីឡាករ និងពេលវេលាប្រកួតមានច្បាប់អ្វីខ្លះ?

ការប្រកួតបាល់ទាត់ធម្មតាមាន ៩០នាទី បែងជា ២តង់ ៤៥នាទី ហើយការប្តូរកីឡាករជាញឹកញាប់ត្រូវបានកំណត់ត្រឹម ៥នាក់ក្នុង ៣ឱកាសប្តូរ ដោយការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលតង់មិនរាប់ជាឱកាសមួយ។ ទោះយ៉ាងណា លេខនេះអាចខុសគ្នាតាមបទបញ្ជារបស់លីក ឬពានរង្វាន់។

កីឡាករចាប់ផ្តើមដែលត្រូវប្តូរចេញ ត្រូវចេញតាមចំណុចជិតបំផុតនៃខ្សែទីលាន លុះត្រាតែអាជ្ញាកណ្តាលណែនាំផ្សេង ដើម្បីកាត់បន្ថយការពន្យារពេល។ កីឡាករចូលថ្មីត្រូវរង់ចាំឱ្យកីឡាករចាស់ចេញសិន ហើយត្រូវចូលតាមបន្ទាត់កណ្តាលនៅពេលបានសញ្ញា។ ការពន្យារពេលក្នុងការចេញពីទីលានអាចនាំទៅកាន់កាតលឿង។ នៅក្នុងការប្រកួតដែលឈានទៅបន្ថែមម៉ោង បទបញ្ជាខ្លះអនុញ្ញាតឱ្យមានការប្តូរបន្ថែម ប៉ុន្តែមិនអាចសន្និដ្ឋានថាមានគ្រប់ពានរង្វាន់ទេ។ ឧទាហរណ៍ ការប្រកួតជុំចាញ់ធ្លាក់អាចមាន ៣០នាទីបន្ថែម បន្ទាប់ពី ៩០នាទី ប៉ុន្តែការប្រកួតលីកធម្មតាអាចបញ្ចប់ដោយស្មើ។ ទិន្នន័យពេលបន្ថែមត្រូវបានកំណត់ដោយអាជ្ញាកណ្តាល សម្រាប់ការពន្យារពេលពីរបួស ការប្តូរ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់។

សម្រាប់ព័ត៌មានអំពីការប្តូរ និងការរៀបចំក្រុម សូមមើលមាតិកាដែលពាក់ព័ន្ធនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

វិធីអានសមាសភាពក្រុម និងកីឡាករបម្រុង

តើច្បាប់អុហ្វសាយ និងបាល់ពិន័យសម្រេចស្ថានភាពណាខ្លះ?

ច្បាប់អុហ្វសាយមិនកាត់ទោសកីឡាករដោយសារឈរនៅខាងមុខអ្នកការពារតែប៉ុណ្ណោះទេ; កីឡាករត្រូវស្ថិតក្នុងទីតាំងអុហ្វសាយ ហើយចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង ដូចជា ប៉ះបាល់ រារាំងគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការបង្វិលបាល់។ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រកើតឡើងនៅពេលកំហុសដែលផ្តល់បាល់ពិន័យកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ។

ច្បាប់អុហ្វសាយផ្តោតលើផ្នែកក្បាល រាងកាយ និងជើងដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បាន ដូច្នេះដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់ឡើយ។ កីឡាករដែលស្មើជួរជាមួយអ្នកការពារចុងក្រោយទីពីរ មិនចាត់ទុកថាអុហ្វសាយទេ។ ក៏ដូចគ្នា ការទទួលបាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទី ការបោះបាល់ចូល និងបាល់ជ្រុង មិនបង្កើតអុហ្វសាយដោយផ្ទាល់ទេ។ ប៉ុន្តែពេលបាល់ត្រូវបានប៉ះដោយកីឡាករវាយប្រហារ និងកីឡាករនៅទីតាំងអុហ្វសាយចូលលេង នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ទាត់ដោយប្រយោលឱ្យក្រុមការពារ។ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាចពិនិត្យខ្សែអុហ្វសាយ ប៉ុន្តែវាមិនធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តគ្រប់ស្ថានភាពក្លាយជាស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ពាក្យផ្លូវការដែលគួរចាំគឺ «ការអុហ្វសាយមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯង» ព្រោះត្រូវមានការចូលរួមក្នុងការលេងផងដែរ។

បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រមានច្បាប់ជាក់លាក់ជាងការទាត់បាល់ធម្មតា។ អ្នកទាត់ត្រូវបានកំណត់ឱ្យច្បាស់ បាល់ត្រូវឈប់នៅចំណុចពិន័យ ហើយអ្នកចាំទីត្រូវមានយ៉ាងហោចណាស់ផ្នែកមួយនៃជើងប៉ះ ឬស្របជាមួយបន្ទាត់ទី នៅពេលបាល់ត្រូវបានទាត់។ កីឡាករការពារផ្សេងទៀតត្រូវឈរនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ ខាងក្រោយចំណុចពិន័យ និងចម្ងាយយ៉ាងហោចណាស់ ៩.១៥ម៉ែត្រ។ ប្រសិនបើអ្នកទាត់ប៉ះបាល់ម្តងទៀត មុនពេលកីឡាករផ្សេងប៉ះ វាអាចបង្កើតការរំលោភច្បាប់ ដូចជាបាល់ប៉ះជើងពីរដងដោយចៃដន្យ។ ក្នុងការទាត់សម្រេចក្រោយការប្រកួត អ្នកទាត់អាចជ្រើសពីកីឡាករដែលមានសិទ្ធិ ហើយក្រុមត្រូវមានចំនួនស្មើគ្នានៃអ្នកទាត់ បន្ទាប់ពីក្រុមមួយមានកីឡាករតិចដោយសារកាតក្រហម។ នេះជាព័ត៌មានដែលការផ្សាយទូទៅតែងរំលង។

តើវិធីណាដែលយើងប្រើដើម្បីវាយតម្លៃច្បាប់ទាំងនេះ?

ការវាយតម្លៃផ្អែកលើ ៤លក្ខខណ្ឌ៖ ភាពច្បាស់លាស់ ៣០ភាគរយ ឥទ្ធិពលលើលទ្ធផល ៣០ភាគរយ ភាពងាយស្រួលក្នុងការយកទៅប្រើ ២០ភាគរយ និងភាពខុសគ្នារវាងច្បាប់សកលនិងបទបញ្ជាពានរង្វាន់ ២០ភាគរយ។ វិធីនេះផ្តល់អាទិភាពដល់ចំណុចដែលអាចប្តូរការប្រកួតបានពិតប្រាកដ មិនមែនចំណុចដែលគ្រាន់តែស្តាប់ទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។

ការពិនិត្យច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ផ្អែកលើឯកសាររបស់ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ បទបញ្ជារបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងឯកសារប្រកួតដែលមានកាលបរិច្ឆេទច្បាស់។ ការបែងចែករវាងច្បាប់ និងបទបញ្ជា គឺជាវិធីសាស្ត្រសំខាន់បំផុត៖ ច្បាប់អុហ្វសាយមានស្តង់ដារសកល ប៉ុន្តែចំនួនកីឡាករបម្រុង ចំនួនការប្តូរ ការប្រើវីដេអូ និងការបន្ថែមម៉ោងអាចត្រូវបានកំណត់ដោយអ្នករៀបចំ។ ឯកសាររបស់ សហព័ន្ធកីឡាអូឡាំពិកអន្តរជាតិ និង សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏អាចបង្ហាញបទបញ្ជាដែលមានបរិបទខុសគ្នា។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើគេនិយាយថា «ការប្តូរ ៥នាក់មានគ្រប់ទីកន្លែង» នោះជាការនិយាយទូលំទូលាយពេក។ ប្រភពល្អត្រូវបញ្ជាក់ប្រភេទការប្រកួត ឆ្នាំ និងអ្នករៀបចំជាមុន។

ចំណុចព័ត៌មានដែលគេរំលងមួយទៀតគឺ ការប្រកួតយុវជន ឬការប្រកួតស្ម័គ្រចិត្តអាចកែប្រែរយៈពេលតង់ ទំហំទីលាន និងចំនួនកីឡាករ ប្រសិនបើបទបញ្ជាមូលដ្ឋានអនុញ្ញាត។ នេះមានន័យថា ពាក្យ «បាល់ទាត់ ១១នាក់» សំដៅលើទម្រង់ស្តង់ដារ មិនមែនធានាថាគ្រប់ការប្រកួតមានទំហំទីលាន ឬចំនួនបម្រុងដូចគ្នាទាំងអស់ទេ។ សម្រាប់ការប្រកួតអាជីពនៅ World Cup 2026 គួរយោងឯកសារប្រកួតជាក់លាក់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ មុនពេលវិភាគស្ថិតិ ឬកំណត់ហេតុព្រឹត្តិការណ៍។ ច្បាប់ទី១ ដល់ទី១៧ផ្តល់គោលការណ៍ទូទៅ ប៉ុន្តែបទបញ្ជាប្រកួតជាឯកសារដែលបញ្ជាក់របៀបអនុវត្តនៅទីលានជាក់ស្តែង។

តើអ្នកគួរជ្រើសរើសចំណុចណាសម្រាប់ការសិក្សា និងវិភាគ?

ចាប់ផ្តើមពីច្បាប់ចំនួនកីឡាករ បន្ទាប់មកសិក្សាការប្តូរ ពេលវេលាបន្ថែម អុហ្វសាយ និងបាល់ពិន័យ។ លំដាប់នេះល្អជាងការចាប់ផ្តើមពីច្បាប់ស្មុគស្មាញ ព្រោះវាធ្វើឱ្យអ្នកភ្ជាប់សមាសភាពក្រុមទៅនឹងស្ថានភាពប្រកួតបានរហ័ស។

សម្រាប់អ្នកទស្សនាទូទៅ ការយល់ច្បាប់ ៣ចំណុចគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តាមដានការប្រកួត៖ តើក្រុមនៅសល់ប៉ុន្មាននាក់ តើការប្តូរត្រូវបានប្រើអស់ប៉ុន្មាន និងតើការប្រយុទ្ធមុខទីកើតក្នុងស្ថានភាពអុហ្វសាយឬទេ។ សម្រាប់អ្នកវិភាគជ្រៅ គួរបន្ថែមកំណត់ត្រាពេលកាតក្រហម ការផ្លាស់ប្តូរអ្នកចាំទី និងចំនួនពេលបន្ថែម។ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើការភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ World Cup 2026 ប៉ុន្តែការទស្សន៍ទាយមិនគួរជំនួសការអានប្រភពផ្លូវការឡើយ។ ប្រសិនបើមានការភ្នាល់ សូមកំណត់ថវិកា និងចាត់ទុកវាជាការកម្សាន្តដែលមានហានិភ័យ មិនមែនជាប្រាក់ចំណូលធានា។

សម្រាប់ការរៀនជំហានបន្ទាប់ អ្នកអាចមើលការណែនាំពាក់ព័ន្ធនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

យុទ្ធសាស្ត្រវិភាគការប្រកួត World Cup 2026

តើសេចក្តីសន្និដ្ឋានណាដែលគួរចងចាំ?

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់គឺ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានស្នូលនៅលើចំនួនកីឡាករ ការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ និងការគ្រប់គ្រងពេលវេលា ប៉ុន្តែព័ត៌មានលម្អិតត្រូវអានតាមបទបញ្ជាពានរង្វាន់។ កុំយកចំនួនប្តូរ ឬការប្រើវីដេអូពីលីកមួយទៅអនុវត្តលើការប្រកួតមួយទៀតដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

អ្នកអាចប្រើបញ្ជីត្រួតពិនិត្យខាងក្រោមមុនការប្រកួត៖

• ពិនិត្យថាក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករចាប់ផ្តើម ១១នាក់ និងអ្នកចាំទីច្បាស់លាស់។
• កត់ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងចំនួនការប្តូរដែលបទបញ្ជាអនុញ្ញាត។
• សម្គាល់កីឡាករដែលមានកាតក្រហម ឬកាតលឿងច្រើន។
• ពិនិត្យថាការប្រកួតអាចមានបន្ថែមម៉ោង និងការទាត់សម្រេចឬទេ។
• បែងចែកច្បាប់អុហ្វសាយពីការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកជំនួយវីដេអូ។

យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ នឹងមានប្រយោជន៍បំផុតនៅពេលអ្នកប្រើវាជាឃ្លាំងព័ត៌មានសម្រាប់ប្រៀបធៀប មិនមែនជាអ្នកសម្រេចជំនួសអ្នកទេ។ ប្រភពច្បាប់ផ្លូវការ កាលបរិច្ឆេទប្រកួត និងសមាសភាពចុងក្រោយ គួរតែជាចំណុចចាប់ផ្តើមរាល់ការវិភាគ។

អានសេចក្តីសង្ខេបចុងក្រោយ ហើយរៀបចំការសិក្សារបស់អ្នកពីច្បាប់មូលដ្ឋានទៅច្បាប់បច្ចេកទេស។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមមួយអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបាន ប្រសិនបើក្រុមមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងការប្តូរត្រូវអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ពានរង្វាន់ ដូច្នេះវាមិនតែងតែដូចគ្នានៅគ្រប់លីកទេ។

សំណួរ៖ តើក្រុមបាល់ទាត់អាចប្តូរកីឡាករបានប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ក្នុងការប្រកួតជាច្រើន ក្រុមអាចប្តូរកីឡាករបាន ៥នាក់ តាមរយៈ ៣ឱកាសប្តូរ ហើយការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលតង់មិនរាប់ជាឱកាសមួយ។ ទោះជាយ៉ាងណា លីក និងពានរង្វាន់នីមួយៗអាចកំណត់លេខខុសគ្នា។ ពិនិត្យបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ សហព័ន្ធទ្វីប ឬអ្នករៀបចំមុនពេលវិភាគ។

សំណួរ៖ តើកាតក្រហមធ្វើឱ្យការប្រកួតបញ្ឈប់ភ្លាមៗឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនទេ កាតក្រហមធ្វើឱ្យកីឡាករត្រូវចាកចេញ ហើយក្រុមអាចបន្តលេង ប្រសិនបើនៅសល់យ៉ាងហោចណាស់ ៧នាក់។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់ក្រោម ៧នាក់ អាជ្ញាកណ្តាលមិនអាចឱ្យការប្រកួតបន្តជាធម្មតាបានទេ។ កាតក្រហមរបស់កីឡាករបម្រុង ឬបុគ្គលិកក្រុមមាននីតិវិធីខុសពីកាតក្រហមរបស់កីឡាករដែលកំពុងលេង។

សំណួរ៖ តើអុហ្វសាយខុសពីការឈរនៅមុខអ្នកការពារយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការឈរនៅមុខអ្នកការពារមិនមែនជាកំហុសអុហ្វសាយដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ កីឡាករត្រូវមានទីតាំងអុហ្វសាយនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ ហើយត្រូវចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីទីតាំងនោះ។ ក្បាល រាងកាយ និងជើងអាចត្រូវរាប់ ប៉ុន្តែដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់សម្រាប់ការកំណត់អុហ្វសាយឡើយ។

សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រទាត់ពីចម្ងាយប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យត្រូវទាត់ពីចំណុចដែលមានចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រពីខ្សែទី។ អ្នកទាត់ត្រូវកំណត់ច្បាស់ បាល់ត្រូវឈប់ ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវឈរនៅទីតាំងដែលច្បាប់កំណត់។ អ្នកចាំទីត្រូវរក្សាទីតាំងតាមខ្សែទីរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់ ហើយការរំលោភអាចនាំឱ្យទាត់ឡើងវិញ ឬផ្តល់បាល់ឱ្យក្រុមប្រឆាំង តាមស្ថានភាព។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០នាទី បែងជា ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី និងសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរ របួស ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ការប្រកួតចាញ់ធ្លាក់អាចមាន ២តង់បន្ថែម ១៥នាទី និងការទាត់សម្រេច ប្រសិនបើបទបញ្ជាពានរង្វាន់ចែងដូច្នោះ។

សំណួរ៖ តើខ្ញុំគួរពិនិត្យអ្វីមុនវិភាគការប្រកួត?

ចម្លើយ៖ អ្នកគួរពិនិត្យសមាសភាពផ្លូវការ ចំនួនកីឡាករបម្រុង កីឡាកររបួស កីឡាករដែលជាប់ពិន័យ និងបទបញ្ជាអំពីការប្តូរ។ បន្ទាប់មកពិនិត្យថាការប្រកួតអាចមានបន្ថែមម៉ោង ឬប្រើការទាត់សម្រេចឬទេ។ ការប្រើប្រភពដូចជា ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងអ្នករៀបចំការប្រកួត ជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើព័ត៌មានមិនទាន់បញ្ជាក់។